Wij zijn twee enthousiaste amateur paleontologen die al een kleine 30 jaar met elkaar optrekken.
We zullen ons even apart voorstellen.
Ik ben Ton Agterbos en al sinds 1969 geïnteresseerd in fossielen. Echter zijn in de Nederlandse bodem, en zeker met de kennis uit de 60er jaren, weinig gesteenten voorhanden waar fossielen in voorkomen zodat dat vlammetje snel doofde. Ik vond in een verharde boeren bospad zwarte stenen met bladafdrukken, afval van de Piesberg of Ibbenburen. Ik kocht mijn eerste fossielenboek in 1969.
Maar zoals dat vaak gaat op die jonge leeftijd krijg je andere interesses: vriendinnen, je trouwt, krijgt kinderen en loopt in 1995 ergens met je kinderen aan de Franse kust en blijft flabbergasted staan kijken want onder je voeten ligt een heel koraalstrand uit het krijt… Tja, daar is het dus echt begonnen.
In 1994 ben ik via een kennis lid van Geode uit Zwijndrecht geworden. En daar was Yma dus ook lid van, en Yma is de andere enthousiaste helft van dit team.
Het begon met mineralen, we gingen met Geode naar Wellin (B) voor kubisch Pyriet maar ik kwam met koralen thuis en was verkocht, ik kon op twee uur rijden fossielen vinden, geweldig. Dan ben ik dichterbij met haaientanden in Antwerpen begonnen, daarna met de vereniging naar de krijtrotsen van Calais, Escalles beter gezegd, dan de Jura in Frankrijk , vindplaatsen via kennissen in de vereniging en uiteindelijk verder weg met Geologische groepsreizen naar Polen in 2000 en 2001 en Tsjechië ook in 2001.
Daar in Tsjechië kregen we een tour met professor Turek die mede-schrijver is van de grote fossielen encyclopedie. Hij liet ons sites zien uit het Siluur, het Ordovicium en het Cambrium. Daar heb ik mijn hart helemaal verloren aan die oude meuk.
Eerst gestopt met krijt verzamelen, dan ging de jura op slot, ondertussen gingen we ook naar Scandinavië, Engeland, Shropshire en Wales, goudmijnen daar.
Ik besloot alles jonger dan het Siluur te laten, het eerste leven was mijn ding, totdat ik zoveel Ordovicium en Cambrium verzamelde dat ook het Siluur in de ban werd gedaan. Ik verzamelde ondertussen in Utah en Nevada (USA), Rocky mountains (Ca).
Nu zijn we sinds 2019 jaarlijks naar Marokko geweest en heb zelfs al een nieuwe soort op mijn naam staan. Ik werk samen met wetenschappers van universiteiten in Lyon (F) Praag (CZ) Olso (No) en Leiden.
PS: Dat ik stopte met verzamelen uit diverse era wil niet zeggen dat ik die verzameling weg heb gedaan, alleen 16 kisten uit het Carboon zijn naar Naturalis en de universiteit in Utrecht gegaan wegens te weinig plaats. Ik heb thuis bijna 80 strekkende meter vitrine die altijd te bezoeken zijn!
Mijn naam is Yma van den Driest en mijn verhaal begint met schelpen zoeken aan het strand, tijdens vakantie met mijn ouders. Darna kwamen de stenen, "glimmers" ook. Tot er wat gevonden werd wat geen steen of schelp was, maar prehistorische resten van leven. In de 80-er jaren kreeg ik aansluiting bij de Friese afdeling van de Nederlndse Geologische Vereniging. Het ging toen snel met verzamelen van fossielen- voornamelijk uit Krijt en Jura: zee-egels, ammonieten, sponzen. Er werd gezocht bijvoorbeeld in de ENCI-groeve, Maastricht.
Na de verhuizing naar het westen werd ik daar lid van de Geologische vereniging Maaswaarden in Rotterdam. Vele uitstapjes naar de Maasvlakte, Cadzand, zandwinning Mill, etc. En Frankrijk onder andere. Aan de kust bij Calais, Cap Blanc Nez vele vondsten gedaan.
Het was in die tijd dat ik Ton Agterbos als mede hobbyist leerde kennen via Geode in Zwijndrecht. Er volgden reizen naar Polen en Tsjechie- en daar kwamen de trilobieten in beeld. Het Cambrium en Pre-Cambrium werd de hoofdmoot- al blijven ook de wat jongere tijdperken voor mij interessant.
Sinds 2019 en aantal keren naar Marokko geweest waar we fantastische fossielen hebben kunnen vinden. En wat een prachtig land ook.
Dit stukje is nog niet af- ik zal nog het een en ander aanvullen in de tijdlijn en mijn paleontologische hobby, dat komt binnenkort